Οι καταρράκτες-επίγειος παράδεισος στα Θεοδώριανα

Τρεχούμενα νερά σε ένα καταπράσινο τοπίο - Δείτε τις φωτογραφίες
Σε μια πλαγιά των ανατολικών Τζουμέρκων, σε απόσταση 80 χιλιομέτρων από την πόλη της Άρτας βρίσκεται ένα χωριό πνιγμένο στη φύση, τα Θεοδώριανα.

Το χωριό είναι ιδιαίτερα φημισμένο και σημαντικότερο αξιοθέατο της περιοχής είναι οι διπλοί καταρράκτες που σχηματίζονται στον ποταμό Άσπρη Γκούρα.
Το σκηνικό εκεί είναι μαγευτικό και μπορεί να δει κανείς να τρέχει νερό καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους σε αντίθεση με άλλα μέρη της Ελλάδας. Αυτό το χωριό, όπως και άλλα της ορεινής Ελλάδας είναι από μόνο του πάντως ένα αξιοθέατο!
Χτισμένο στα 950 μέτρα υψόμετρο προσφέρει μοναδική θέα, πλούσια φύση και σπάνιες εικόνες. Για να φτάσει κάποιος στα Θεοδώριανα περνά από μια συγκλονιστική διαδρομή με τους πύργους των Τζουμέρκων από πάνω και τον κάμπο από κάτω σε έναν μοναδικό συνδυασμό.
Τα αποκαλούν επίσης και πρωτεύουσα του νερού και όχι άδικα λόγω των δεκάδων πηγών που αναβλύζουν εκεί και γύρω τους.
Για να φτάσει κανείς στους εντυπωσιακούς καταρράκτες κάνει μια πεζοπορική διαδρομή περίπου 20 λεπτών αλλά το θέαμα κυριολεκτικά κόβει την ανάσα.
Τα παγωμένα νερά του «Γκούρα» γκρεμίζονται από 25 μέτρα ύψος, αφού πρώτα προλάβουν να χωριστούν στα δυο, σχηματίζοντας δυο υπέροχους καταρράκτες.
Πρόκειται για έναν επίγειο παράδεισο που αναδεικνύει το μεγαλείο της φύσης με έναν μοναδικό τρόπο. Εκτός όμως από τους καταρράκτες της Σούδας στα Θεοδώριανα βρίσκει κανείς κι άλλους αρκετά εντυπωσιακούς ενώ ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να κάνει πεζοπορικές διαδρομές για να τους γνωρίσει.
Ολόκληρη η περιοχή πάντως αποτελεί πόλο έλξης των επισκεπτών απ’ όλη την Ελλάδα, οι οποίοι φεύγουν μαγεμένοι και υπόσχονται να επιστρέψουν στο μέλλον...


Φωτογραφίες και από το theodoriana.com

Η επαφή με τη φύση εξουδετερώνει τα κοινωνικά δεινά της φτώχειας

Η θετική επίδραση του πρασίνου στις πόλεις και της επαφής με τη φύση στη σωματική και ψυχική υγεία είναι αδιαμφισβήτητη.
Μια νέα βρετανική μελέτη που φωτίζει και άλλες κοινωνικές προεκτάσεις της επαφής του ανθρώπου με τη φύση μπορεί να δώσει το έναυσμα για τη χάραξη νέων δημόσιων πολιτικών που στο επίκεντρό τους θα έχουν το περιβάλλον.
Ειδικότερα, όπως υποστηρίζουν ερευνητές του Πανεπιστημίου Κάρντιφ της Ουαλίας με επικεφαλής την ψυχολόγο Νέτα Γουαϊνστάιν, όταν οι άνθρωποι ζουν σε περιοχές όπου έχουν μεγαλύτερη επαφή με τη φύση, αυξάνεται η κοινωνική συνοχή και μειώνεται η εγκληματικότητα. Εκτός από τους χώρους πρασίνου θετική επίπτωση έχει και η παρουσία ζώων.
Στο πλαίσιο της μελέτης αναλύθηκε δείγμα 2.000 ατόμων. Η επαφή με τη φύση βρέθηκε να επιδρά κατά 8% στην κοινωνική συνοχή μιας κοινότητας ή συνοικίας, καθόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό.
Συγκριτικά, το εισόδημα, το μορφωτικό επίπεδο και η ηλικία των κατοίκων, επηρεάζουν αθροιστικά λιγότερο -όχι πάνω από 3%- το επίπεδο της κοινωνικής συνοχής σε μια περιοχή.
Όσον αφορά στην εγκληματικότητα, η στενή επαφή με τη φύση την περιορίζει σε ποσοστό 4%. Όσο περισσότεροι χώροι πρασίνου (πάρκα κ.α.) υπάρχουν σε μια περιοχή, τόσο μειώνεται η εγκληματικότητα. Συγκριτικά, οι κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες (κατά βάση η φτώχεια) αυξάνουν την εγκληματικότητα κατά 5%.
—Φύση εναντίον φτώχειας
Με άλλα λόγια, η επαφή με τη φύση εν μέρει αντισταθμίζει την αρνητική επίδραση της φτώχειας στην εγκληματικότητα και την κοινωνική συνοχή και μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια για κοινωνίες που διέρχονται πολυεπίπεδη κοινωνική, οικονομική και πολιτική κρίση όπως η ελληνική.
Η εξήγηση που δίνουν οι επιστήμονες είναι ότι η φύση γεννά υποσυνείδητα στους ανθρώπους ένα αίσθημα μεγαλύτερης σχέσης, σύνδεσης και ενσυναίσθησης με τον κόσμο γύρω τους, άρα και με τους γείτονές τους, ανεξαρτήτως εισοδήματος.
Μια πρόσθετη -και απλούστερη- εξήγηση είναι ότι όσο περισσότερο πράσινο έχει μια περιοχή, τόσο πιο συχνά βγαίνουν οι άνθρωποι από τα σπίτια τους, πράγμα που εκ των πραγμάτων τους φέρνει σε επαφή με τους άλλους.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι δυστυχώς η επαφή με τη φύση χάνεται όλο και περισσότερο εξαιτίας της αστυφιλίας, αλλά και της τάσης για ψυχαγωγικές και αθλητικές δραστηριότητες σε κλειστούς χώρους. Περίπου το 70% των Ευρωπαίων και το 50% των κατοίκων της Γης ζουν πλέον σε αστικά κέντρα όπου συχνά το πράσινο σπανίζει και η τάση είναι ανοδική.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Bioscience» του Αμερικανικού Ινστιτούτου Βιολογικών Επιστημών.
econews

Το βουνό χωρίς κορυφή!

Είναι σίγουρα ένα από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα που έχει προσφέρει η φύση. Το Roraima είναι το πιο μεγάλο επίπεδο βουνό του πλανήτη και βρίσκεται στην οροσειρά Pacaraima στη Νότια Αμερική, στα σύνορα Βενεζουέλας-Βραζιλίας-Γουϊάνας.
Έχει υψόμετρο 2.180 και η ιδιαιτερότητά του έγκειται στο ότι δεν έχει κορυφή όπως όλα τα κανονικά βουνά. Πολλοί το χαρακτηρίζουν ως το «πέτρινο τραπέζι του ουρανού» και όχι άδικα. Οι βουνοκορφές αυτές στην οποία βρίσκεται και το Roraima θεωρούνται από τους παλαιότερους γεωλογικούς σχηματισμούς της Γης, ηλικίας μεγαλύτερης των δύο δισεκατομμυρίων ετών.
Το βουνό ανακαλύφθηκε το 1596 από τον Sir Walter Raleigh, έναν άγγλο αριστοκράτη, συγγραφέα, ποιητή και εξερευνητή. Η επίπεδη επιφάνεια που έχει αντί για κορυφή έχει πλάτος 31 τετραγωνικά χιλιόμετρα και σχεδόν το σύνολο της επιφάνειας του αποτελείται από καθαρό ψαμμίτη. Θάμνοι, βρύα και λειχήνες υπάρχουν σε διάφορα σημεία και «ντύνουν» το βράχο ενώ σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας βρίσκονται στο επίπεδο βουνό. Στο βουνό επίσης υπάρχουν 56 καταρράκτες και 52 λίμνες, από τις οποίες η μεγαλύτερη είναι η Gladys.
Πολλοί μύθοι και θρύλοι διαδίδονται για το βουνό από γενιά σε γενιά. Οι ιθαγενείς της περιοχής έβλεπαν το βουνό σαν το κούτσουρο που έχει απομείνει από το ισχυρό δέντρο που είχε όλα τα φρούτα και τα λαχανικά του κόσμου, το οποίο όμως κόπηκε από έναν απατεώνα, τον Makunaima και πέφτοντας στη γη δημιούργησε μεγάλη πλημμύρα.
Η ανάβαση στο μοναδικό αυτό μνημείο της φύσης αποτελεί συγκλονιστική εμπειρία, αλλά και αρκετά δύσκολη, καθώς έχει μονοπάτια τα οποία σε συνδυασμό με την ομίχλη μπορούν εύκολα να μπερδέψουν τον επισκέπτη και να χαθεί. Γι’ αυτό το λόγο όλοι όσοι ανεβαίνουν, το προσεγγίζουν από την πλευρά της Βενεζουέλας κι έχουν οδηγό κάποιον από τους Ινδιάνους Pemon οι οποίοι γνωρίζουν πολύ καλά την περιοχή. Το μοναδικής ομορφιάς βουνό έχει αποτελέσει αντικείμενο εξερεύνησης, ενώ στα μέσα του 19ου αιώνα πραγματοποιήθηκε μια εξερευνητική αποστολή με σκοπό την καταγραφή και μελέτη της χλωρίδας και της πανίδας του...
Μάλιστα μετά την αποστολή αυτή, γράφτηκε το βιβλίο με τίτλο «The Lost World» του Arthur Conan Doyle, που δημοσιεύθηκε το 1912. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα περιπέτειας, σχετικά με μια αποστολή σ’ ένα οροπέδιο στη λεκάνη του Αμαζονίου, όπου προϊστορικά ζώα (δεινόσαυροι κ.ά) εξακολουθούν να επιβιώνουν!
Δείτε τις εκπληκτικές φωτογραφίες του μοναδικού επίπεδου βουνού...
http://www.newsbeast.gr/

Δείτε το δάσος που υπάρχει μόνο για 3 μήνες κάθε χρόνο [photos]

Μια απίστευτη εικόνα από ένα δάσος του Ομάν σε μια έρημο που ανθίζει μόνο για τρεις μήνες τον χρόνο. Η αλλάγη γίνεται... για μερικούς μήνες κάθε χρόνο, δημιουργώντας ένα μαγευτικό τοπίο, από τα πλέον πολυφωτογραφημένα στη χώρα. Μεταξύ Ιουνίου και Σεπτεμβρίου κάθε έτους, η περιοχή Salalah Khareef ή Salalah Monsoon μεταμορφώνεται από μια άνυδρη έρημο σε ένα εκπληκτικό τροπικό δάσος.Καταπράσινα φυτά, λίμνες με φοίνικες στις όχθες αλλά και πλήθος ανθοφόρων κάνουν την εμφάνισή τους σε αυτό το σημείο, που μοιάζει να ξεπήδησε από κάποιο χωρισουδάκι της αγγλικής επαρχίας. Οι κάτοικοι τιμούν δεόντως την περιοχή, απολαμβάνοντας περιπάτους και βγάζοντας φωτογραφίες από αυτό το σπάνιο τοπίο. Επιπλέον καμήλες και άλλα ζώα κάνουν εδώ την εμφάνισή τους, συμπληρώνοντας ιδανικά το εξωτικό τοπίο…

Πηγή

Δείτε τη ρύπανση από τα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα στη γειτονιά σας

Η ατμοσφαιρική ρύπανση σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις έχει μειωθεί την τελευταία δεκαετία χάρη στην αυστηρότερη περιβαλλοντική νομοθεσία.
Ωστόσο, πολλές πόλεις υποφέρουν από τα οξείδια του αζώτου (NOx) που εκπέμπουν σε μεγάλους όγκους τα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα.
Το διοξείδιο του αζώτου (NO₂₎, ο πιο βλαβερός ρύπος αυτής της κατηγορίας συνδέεται με παθήσεις του αναπνευστικού, άσθμα και πρόωρους θανάτους.
Στις ΗΠΑ, όπου κυκλοφορούν λιγότερα πετρελαιοκίνητα στους δρόμους και οι έλεγχοι των οξειδίων του αζώτου είναι αυστηρότεροι συγκριτικά με την Ευρώπη, το διοξείδιο του αζώτου βρίσκεται σε σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα στις μεγάλες πόλεις.
Για παράδειγμα στη Νέα Υόρκη, η μέγιστη μέση τιμή σε ένα χρόνο είναι τα 42 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα, ενώ στο Λονδίνο φτάνει τα 85 μικρογραμμάρια.
Στην Ευρώπη υπάρχουν περισσότεροι από 4.000 σταθμοί μέτρησης του διοξειδίου του αζώτου και άλλων αερίων ρύπων.
Επισκεφθείτε τη σχετική σελίδα στη Wall Street Journal, επιλέξτε μια τοποθεσία (πχ την πόλη όπου κατοικείτε στην Ελλάδα) και δείτε μέση ετήσια συγκέντρωση διοξειδίου του αζώτου στη γειτονιά σας.
econews

Η Αφρική μπορεί να παράγει το 20% του ηλεκτρισμού της από απόβλητα

Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από απόβλητα θα μπορούσε να καλύψει το 20 τοις εκατό των ενεργειακών αναγκών της Αφρικής, σύμφωνα με νέα μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Η μελέτη, που ανέλυσε τις δυνατότητες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από αστικά στερεά απόβλητα στην Αφρική, αναφέρει ότι θα μπορούσαν να παραχθούν 122,2 τεραβατώρες το 2025, αρκετή ενέργεια για να τροφοδοτήσει 40 εκατομμύρια νοικοκυριά.
Ωστόσο, τα απόβλητα της ηπείρου δεν έχουν την καλύτερη διαχείριση και τα απορρίμματα που συλλέγονται είναι σχεδόν ένα τρίτο λιγότερα από εκείνα που παράγονται. Παρ’ όλα αυτά, η μελέτη εκτιμά ότι θα μπορούσαν να παραχθούν 83,8 τεραβατώρες το 2025, αρκετές για 27 εκατομμύρια οικογένειες.
Πολλοί Αφρικανοί έχουν ελάχιστη ή καθόλου πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα. Το 2010, υπήρχαν περισσότερες από 600 εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας από απόβλητα στον κόσμο, με 472 να βρίσκονται στην Ευρώπη, 100 στην Ιαπωνία και 86 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στην Αφρική, μόνο ένα πολύ περιορισμένο ποσοστό των αποβλήτων ανακτάται και επαναχρησιμοποιείται, και μόνο μεγάλες πρωτεύουσες διαθέτουν συστήματα διαχείρισης αποβλήτων.
Η χρήση αποβλήτων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας συμβάλει στη διεύρυνση της πρόσβασης στον ηλεκτρισμό, ενώ παράλληλα έχει χαμηλότερο κόστος και αποτύπωμα άνθρακα σε σχέση με τα παραδοσιακά ορυκτά καύσιμα.
Οι χώρες με χαμηλή πρόσβαση στην ηλεκτρική ενέργεια και μειωμένη κατανάλωση ανά κάτοικο θα επωφελούνταν ιδιαίτερα από τέτοιες εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας, του Μπουρούντι, της Γουινέας-Μπισάου, του Μάλι, της Σιέρα Λεόνε, της Ρουάντα και της Σομαλίας.
«Η μεθοδολογία που αναπτύχθηκε και τα αποτελέσματα που παρουσιάζονται εδώ μπορούν να καθοδηγήσουν τους φορείς χάραξης πολιτικής ώστε να αξιολογήσουν τα δυνητικά πλεονεκτήματα που προκύπτουν από ένα σύγχρονο σύστημα διαχείρισης αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένης της ανάκτησης ενέργειας», καταλήγει η μελέτη.
 http://www.naftemporiki.gr

Το μεγαλύτερο τσουνάμι στην ιστορία με κύματα ύψους 250 μέτρων

Επιστήμονες ανακάλυψαν ότι, πριν από περίπου 73.000 χρόνια, το μεγαλύτερο από τα νησιά του αρχιπελάγους του Πράσινου Ακρωτηρίου, στα ανοιχτά της Δυτικής Αφρικής στον Ατλαντικό, το Σαντιάγκο, όπου σήμερα ζουν 250.000 άνθρωποι, σαρώθηκε από τεράστια κύματα ύψους 200 έως 250 μέτρων.

Η αιτία ήταν ένα μεγατσουνάμι που προκλήθηκε λόγω της απότομης υποθαλάσσιας κατάρρευσης τμήματος ενός νησιωτικού ηφαιστείου σε απόσταση 55 χιλιομέτρων.

Συγκριτικά, τα μεγαλύτερα πρόσφατα τσουνάμι, του 2004 στον Ινδικό Ωκεανό (περίπου 230.000 θύματα) και του 2011 στην Ιαπωνία (περίπου 20.000 θύματα), δημιούργησαν κύματα έως 35 μέτρων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον γεωλόγο Ρικάρντο Ραμάλο της Σχολής Γεωεπιστημών του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ και του Γεωπαρατηρητηρίου Λαμόντι-Ντόχερτι του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances», δήλωσαν ότι πιθανώς είναι το μεγαλύτερο ωκεάνιο τσουνάμι που έχουν δει ποτέ οι άνθρωποι, παλαιοί και σύγχρονοι.

Τα κύματα παρέσυραν σε μεγάλες αποστάσεις έως 600 μέτρων, στα ενδότερα του νησιού, τεράστιους βράχους βάρους έως 770 τόνων.

Οι επιστήμονες εκτίμησαν ότι τέτοιες αιφνιδιαστικές κατολισθήσεις ηφαιστείων δεν είναι συχνές, όμως αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για τη δημιουργία γιγάντιου τσουνάμι. Πιο συχνά πάντως είναι τα τσουνάμι που προκαλούνται όχι από ηφαίστεια, αλλά από υποθαλάσσιους σεισμούς.

Η προϊστορική κατάρρευση -συνολικά 160 κυβικά χιλιόμετρα πετρωμάτων κατολίσθησαν στον βυθό- συνέβη στο ηφαίστειο Φόγκο, το οποίο, με ύψος 2.829 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο ενεργά νησιωτικά ηφαίστεια στον κόσμο, καθώς εκρήγνυται κάθε περίπου 20 χρόνια.

Τις τελευταίες εκατοντάδες χρόνια, έχουν συμβεί τουλάχιστον οκτώ μικρότερες καταρρεύσεις πλαγιών νησιωτικών ηφαιστείων στην Αλάσκα, στην Ιαπωνία και αλλού, προκαλώντας φονικά τσουνάμι, αν και μικρότερης κλίμακας από ότι το Φόγκο πριν από 76.000 χρόνια. Ενδείξεις για αρχαία μεγατσουνάμι έχουν επίσης υπάρξει στα νησιά-ηφαίστεια της Χαβάης, μετά από έκρηξη της Αίτνας στην Ιταλία κ.α.

Τα μεγαλύτερα τσουνάμι της ιστορίας

Δέκα χρόνια από το τσουνάμι που συγκλόνισε τον κόσμο

Κνωσός: Δείτε την απεικόνιση του παλατιού που καταστράφηκε από σεισμό και τσουνάμι [Βίντεο]

Ο ερευνητής Σάιμον Ντέι του University College του Λονδίνου έχει υποστηρίξει ότι μια παρόμοια κατάρρευση μέρους του ηφαιστείου Κούμπρε Βιέχα στα Κανάρια Νησιά θα μπορούσε να γεννήσει κύματα τσουνάμι ύψους έως 1.000 μέτρων (!) – ισχυρισμός που έχει πάντως αντιμετωπιστεί με σκεπτικισμό από άλλους επιστήμονες, οι οποίοι θεωρούν απίθανο να συμβεί κάτι τέτοιο.

Το μεγαλύτερο κύμα που έχει ποτέ καταγραφεί – αλλά σε κλειστή θάλασσα και όχι ωκεανό- είχε ύψος περίπου 525 μέτρων και συνέβη στον απομονωμένο Κόλπο Λιτούγια της Αλάσκα, μετά από ένα υποθαλάσσιο σεισμό. Δύο ψαράδες που έτυχε να βρίσκονται στη βάρκα τους εκείνη τη μέρα μέσα στον κόλπο, παρασύρθηκαν από τα κύματα έως ένα κοντινό δάσος – και ως εκ θαύματος επέζησαν.

Ο Ραμάλο επεσήμανε ότι τέτοια «αποκαλυπτικά» γεγονότα μπορούν να ξανασυμβούν στο μέλλον, αν και είναι αδύνατο να προβλέψει κανείς πού και πότε.

Τα ηφαιστειακά νησιωτικά αρχιπέλαγα όπως των Αζορών, των Κανάριων και της Χαβάης βρίσκονται ψηλά στον κατάλογο επικινδυνότητας.

 πηγη

Κατεβάστε το νέο δέντρο της ζωής με τα 2,3 δισ. είδη χλωρίδας και πανίδας

Ένα νέο συγκεντρωτικό δέντρο της ζωής του πλανήτη μας δημοσιοποίησαν αμερικανοί επιστήμονες αποδεικνύοντας ότι τα 2,3 δισ. διαφορετικά είδη χλωρίδας και πανίδας που φιλοξενεί η Γη σχετίζονται με κάποιο τρόπο μεταξύ τους.
Το κυκλικό «οικογενειακό» δέντρο αποτελεί το πρώτο προσχέδιο της απεικόνισης της γέννησης, της εξέλιξης και της διάδοσης της ζωής στη Γη, δηλαδή μιας ιστορίας 3,5 δισ. ετών.

Επειδή κάθε χρόνο ανακαλύπτονται 15.000 νέα είδη, οι επιστήμονες που δημοσίευσαν το νέο δέντρο στην επιθεώρηση της αμερικανικής Ακαδημίας των Επιστημών, έφτιαξαν ένα μοντέλο ανοιχτής πρόσβασης στο διαδίκτυο (open source).
Η πρώτη έκδοση συνδύασε περίπου 500 υπάρχοντα δέντρα, προϊόντα της σύνθεσης δεκάδων χιλιάδων που περιλαμβάνονται στη διεθνή βιβλιογραφία, ορισμένα εκ των οποίων ταξινομούν πάνω από 100.000 είδη.
Ειδικότερα, οι εξελικτικοί βιολόγοι χρησιμοποιούν τα λεγόμενα φυλογενετικά δέντρα, γραφήματα στα οποία μια αρχική προγονική ομάδα οργανισμών διακλαδίζεται σε όλο και περισσότερα είδη, για να εκτιμούν τις συγγένειες ανάμεσα σε διαφορετικές ομάδες ζώων και φυτών.
Στην τελευταία απόπειρα απεικόνισης της ζωής του πλανήτη, ερευνητές από έντεκα ερευνητικά ιδρύματα των ΗΠΑ, κατόπιν μιας εργασίας συνολικής διάρκειας 100.000 ωρών, συνδύασαν για πρώτη φορά τα διαθέσιμα δεδομένα σε ένα δέντρο που περιλαμβάνει όλες τις ομάδες οργανισμών, συνολικά 2,3 εκατομμύρια είδη.
Ένα από τα προβλήματα που αντιμετώπισαν ήταν οι διπλές, τριπλές, λανθασμένες ή συντετμημένες ονομασίες ορισμένων ειδών.
Ένα ακόμα πρόβλημα ήταν η έλλειψη ψηφιακών δεδομένων, αφού στις 7.500 σχετικές μελέτες που δημοσιεύτηκαν μεταξύ 2000 και 2012 μόνο ένα στα έξι δέντρα ήταν διαθέσιμο σε ψηφιακή μορφή που μπορεί κανείς να κατεβάσει και να εισάγει σε βάσεις δεδομένων: τα υπόλοιπα εμφανίζονταν απλά ως εικόνες.
Οι δημιουργοί του δέντρου σκοπεύουν τώρα να συνεχίσουν την προσπάθεια για τον εμπλουτισμό του με περισσότερα παρακλάδια αφού θεωρείται ότι ο πλανήτης
Τα 2,3 εκατομμύρια είδη στο πρώτο προσχέδιο είναι εξάλλου ένα πολύ μικρό μέρος σε σχέση με τα δεκάδες εκατομμύρια είδη που εκτιμάται ότι φιλοξενεί ο πλανήτης.
Ειδικά όσον αφορά τα πρωτόζωα, τα βακτήρια και άλλα μικρόβια, οι ερευνητές παραδέχονται πως όσα γνωρίζουμε είναι σταγόνα στον ωκεανό.
Το προσχέδιο του Ανοιχτού Δέντρου της Ζωής παρουσιάζεται τώρα στην επιθεώρηση PNAS και είναι ελεύθερα διαθέσιμο στο OpenTreeOfLife.org.
econews

Η φύση αρχιτέκτονας των πιο εντυπωσιακών τούνελ

Αν κοντοσταθεί κανείς και παρατηρήσει τα δημιουργήματα της φύσης θα δει πως πολλές φορές πρόκειται για θαύματα που γοητεύουν με την άλλοτε ήρεμη κι άλλοτε απόκοσμη ομορφιά τους.
Φτιαγμένα άλλοτε φυσικά, άλλοτε κατά λάθος κι άλλοτε με λίγη… ανθρώπινη βοήθεια, τούνελ σχηματισμένα από δέντρα στην Ευρώπη, την Αμερική και την Ασία δημιουργούν  εικόνες που θυμόμαστε.
Ginkgo Tree Tunnel, Τόκιο, Ιαπωνία

Παρά τη φήμη του ως πολύβουης πόλης, το Τόκυο είναι το «σπίτι» ορισμένων από τα πιο όμορφα πάρκα, τους πιο όμορφους δημόσιους χώρους και τους πιο εντυπωσιακούς βοτανικούς κήπους στην Ασία.
Επαρχιακός δρόμος, Milton Abbot, Ντέβον

Μέσα από αυτό το θεαματικό τούνελ δένδρων περνά ο ταξιδιώτης που φτάνει στο Milton Abbot του Devon.
Είσοδος του Botany Bay Plantation, Edisto Island, Νότια Καρολίνα  

Εδώ οι βελανιδιές που… γέρνουν η μία προς την άλλη φτιάχνουν ένα από τα πιο εντυπωσιακά τούνελ. Η περιοχή είναι προστατευόμενη.
Κερασιές Kawazu, Shizuoka, Ιαπωνία

Πώς θα μπορούσαν να λείπουν από τα καλύτερα του ιαπωνικού τοπίου οι κερασιές; Τη νύχτα το τούνελ φωτίζεται και θεωρείται ένας από τους ωραιότερους χώρους περιπάτου στον κόσμο.
Central Park, Μανχάταν, Νέα Υόρκη

Είναι για πολλούς λόγους διάσημο το κεντρικό πάρκο της Νέας Υόρκης, αυτές οι υπέροχες εικόνες είναι ένας από αυτούς. Τα τούνελ δένδρων δημιουργήθηκαν για να κάνουν το πάρκο ακόμα πιο ευχάριστο στους περαστικούς, όταν άνοιξε, το 1857.
The Dark Hedges, Antrim, Βόρεια Ιρλανδία

Είναι ένα από τα πιο φωτογραφισμένα μέρη της Ιρλανδίας κι ένα θέαμα πολύ ξεχωριστό. Η πυκνότητα των δέντρων μπλοκάρει το φως του ήλιου ενώ τη νύχτα πολλοί δεν τολμούν να… πλησιάσουν.
Τούνελ της Αγάπης, Ουκρανία.

Θεωρείται ένα από τα πιο ρομαντικά μέρη του πλανήτη ενώ φιλοξενεί και σιδηροδρομική γραμμή.
Σφένδαμνοι, Ludington, Michigan

Πόσο ωραιότερος να γίνει αυτός ο δρόμος για οδηγούς, περιπατητές και ποδηλάτες;
Tunnel of Maple Trees, Lake Kawaguchiko, Ιαπωνία

Πολλοί τουρίστες το επισκέπτονται επειδή είναι κοντά στο ηφαίστειο Φούτζι αλλά όλους τους κερδίζει η ξεχωριστή ομορφιά του τοπίου.
Battersea blossom, Λονδίνο

Κι όμως, είναι το Λονδίνο!
Τούνελ Cherry Blossom, Γερμανία

Βρίσκεται στη Βόννη, πόλη γνωστή για την ομορφιά της και τις κερασιές.

Το παράξενο δέντρο που… ματώνει!

Το Pterocarpus angolensis, είναι ένα είδος ιθαγενών δέντρων τικ (Teak) που ευδοκιμεί στη Νότια Αφρική, γνωστό με διάφορα ονόματα, όπως Kiaat, Mukwa και Muninga. Ωστόσο είναι γνωστό με την ονομασία “δέντρο που ματώνει” για το αξιοσημείωτο σκούρο κόκκινο χρώμα που τρέχει από το ξύλο του κορμού και των κλαδιών μόλις αυτά αποκοπούν από το δέντρο. Μια κολλώδης κοκκινωπή ουσία στάζει σε κάθε κόψιμο, σαν να πρόκειται για αποκομμένο μέλος ζώου, που συντελεί στο κλείσιμο της πληγής που δημιουργείται κατά την αποκοπή του ξύλου.

Η ουσία αυτή παραδοσιακά χρησιμοποιείται από τους ντόπιους ως χρωστική ενώ σε ορισμένες περιοχές αναμειγνύεται με ζωικά λίπη για τη δημιουργία καλλυντικών προϊόντων. Επιπλέον υπάρχει η εντύπωση ότι το κόκκινο αυτό υγρό θεραπεύει παθήσεις του αίματος ενώ χρησιμοποιείται στη δημιουργία σκευασμάτων για διάφορες ασθένειες. Το δέντρο φτάνει τα 12 έως τα 18 μέτρα ύψος και τη διάρκια της ανθοφορίας τους έχει πολύ ωραία κίτρινα άνθη. Εξαιτίας της αλόγιστης κοπής πάντως τα τελευταία χρόνια κινδυνεύει με εξαφάνιση.

πηγή

Η γέννηση ενός ανεμοστρόβιλου (Video)

Δείτε πως ξεκινάει το εντυπωσιακό φυσικό φαινόμενο που προκαλεί δέος.

Συρία: Ο εμφύλιος πόλεμος προκαλεί την πρώτη ανάληψη από την Παγκόσμια Τράπεζα Σπόρων

Η Παγκόσμια Τράπεζα Σπόρων Σβάλμπαρντ έχει σχεδιαστεί για την προστασία των σπόρων 820.619 φυτών σε περίπτωση μαζικής καταστροφής του περιβάλλοντος, ασθενειών, πυρηνικού πόλεμου, ή κάποιας σύγκρουσης αστεροειδούς.
Δυστυχώς, ο συνεχιζόμενος εμφύλιος πόλεμος στη Συρία προκάλεσε για πρώτη φορά μία ανάληψη από το πολύτιμο περιεχόμενό της.
Ο εμφύλιος πόλεμος της Συρίας, μία σύγκρουση που μαίνεται εδώ και τέσσερα χρόνια και έξι μήνες, έχει ως αποτέλεσμα το θάνατο τουλάχιστον 250.000 ανθρώπων μέχρι σήμερα, έχει προκαλέσει μία κρίση προσφύγων στην Ευρώπη, και προετοίμασε το έδαφος για το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος. Υπολογίζεται ότι περίπου 11 εκατομμύρια Σύριοι έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.
Οι σπόροι, οι οποίοι περιλαμβάνουν δείγματα σιταριού, κριθαριού και χόρτων κατάλληλων για ξηρές περιοχές, ζητήθηκαν από το Διεθνές Κέντρο Γεωργικών Ερευνών σε Ξηρές Περιοχές (ICARDA), για να αντικαταστήσει τους σπόρους σε μια τράπεζα κοντά στην συριακή πόλη του Χαλεπίου που έχει καταστραφεί από τον πόλεμο. Μία τέτοια αίτηση είναι δικαίωμα όλων όσων έχουν συμβάλει στη δημιουργία της Παγκόσμιας Τράπεζας Σπόρων.
Το κέντρο ζητά πίσω σχεδόν 130 από τα 325 κουτιά που είχε στείλει στην τράπεζα, τα οποία περιέχουν 116.000 δείγματα. Οι σπόροι θα αποσταλούν μόλις συμπληρωθούν τα απαραίτητα έγγραφα.
«Η προστασία της βιοποικιλότητας του πλανήτη με αυτόν ακριβώς τον τρόπο είναι ο σκοπός της Παγκόσμιας Τράπεζα Σπόρων Σβάλμπαρντ» δήλωσε ο Μπράιαν Λάινοφ, εκπρόσωπος του ιδρύματος που είναι υπεύθυνο για την υπόγεια αποθήκευση των σπόρων σε ένα νορβηγικό νησί 1.300 χιλιόμετρα από το Βόρειο Πόλο.
 http://www.naftemporiki.gr

Πόσα δέντρα κόβει ο άνθρωπος κάθε χρόνο; Δεν θες να ξέρεις

Τα δέντρα διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στη διαιώνιση της ζωής στη Γη διότι παράγουν οξυγόνο και απορροφούν τον σημαντικότερο ρύπο του θερμοκηπίου, το διοξείδιο του άνθρακα.
Παρόλα αυτά, λίγα γνωρίζουμε μέχρι σήμερα για τον αριθμό των δέντρων που αναπνέουν στον πλανήτη και για τη διακύμανσή του «πληθυσμού» τους.
Η υλοτομία ευθύνεται για την απώλεια των μισών σχεδόν δέντρων του πλανήτη σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Nature.
Ειδικότερα, η Γη φιλοξενεί περισσότερα από τρία τρισεκατομμύρια δέντρα. Η μελέτη υποστηρίζει ότι η ανθρώπινη δραστηριότητα ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τη μείωση του αριθμού τους καθώς πριν από 12.000 χρόνια εκτιμάται ότι στη Γη υπήρχαν περί τα έξι δισεκατομμύρια δέντρα.
Ο άνθρωπος κόβει περίπου 15 δισεκατομμύρια δέντρα κάθε χρόνο με συνέπεια τα δέντρα του πλανήτη να έχουν μειωθεί κατά 46% από την «ανατολή» του ανθρώπινου πολιτισμού και μετά.
Οι περισσότερες απώλειες εντοπίζονται σε τροπικά δάση, όπου δεσπόζουν τα αρχαιότερα και ψηλότερα δέντρα της Γης. «Η χαρτογράφηση των δέντρων σε παγκόσμια κλίμακα θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τον κρίσιμο ρόλο που παίζουν ως μέρος του μηχανισμού συντήρησης της ζωής στη Γη» αναφέρει ο επικεφαλής της μελέτης, Τόμας Κράουδερ, ερευνητής του αμερικανικού Πανεπιστημίου Γέιλ που πλέον εργάζεται στο Ινστιτούτο Οικολογίας της Ολλανδίας.
Τα ευρήματα της μελέτης εξήχθησαν από νέες δορυφορικές παρατηρήσεις που συνδυάστηκαν με μαθηματικά μοντέλα σε έναν υπερυπολογιστή.
Τουλάχιστον, το ευχάριστο είναι ότι τα δέντρα του πλανήτη είναι οκτώ φορές περισσότερα από αυτό που έδειχναν προηγούμενες μετρήσεις που έκαναν λόγο για μόλις 400 δισεκατομμύρια δέντρα.
Τα νέα δεδομένα συλλέχθηκαν από επίγεια όργανα στις έξι ηπείρους του πλανήτη και στη μελέτη συμμετείχαν ερευνητές από 15 χώρες.
econews