Το «στοίχημα»!

Ανέκδοτο:Πόσο κάνει 1+1…;

Στον Ψυχίατρο:
-Λοιπόν πόσο μας κάνει 1+1 ; ρωτάει ο ψυχίατρος
-1001 ; Λέει ο πρώτος.
-Όχι ακριβώς…Άλλη μια προσπάθεια;
-Μήπως μας κάνει μπλε; Απαντάει ο δεύτερος.
-Όχι…Δυστυχώς ούτε αυτό είναι..
Φοβάμαι ότι δεν θα θεραπευτείτε ποτέ… τους απαντάει ο ψυχίατρος.
Και ξαφνικά ο τρίτος λέει πολύ σιγά:
- 2!
-Τι ;; Τι είπες;;
- 2! Απαντάει.
-Για ξαναπέσ’τo,ξαναπέσ’τo!!!
- 2! Απαντάει ξανά.
-Μπράβο!! Πως το βρήκες; Λέει ο ψυχίατρος.
-Απλά διαίρεσα το 1001 με το μπλε!!!!

Ευρηματικός ο παππούς....

 

Πάει ο παππούς στον φαρμακοποιό...

Με ένοχο ύφος τον πλησιάζει και του μιλάει στο αυτί .......

- Θα ήθελα ένα τεταρτάκι βιάγκρα...

- Γιατί ένα τεταρτάκι παππού? Πάρε δύο ολόκληρα να το ευχαριστηθείς κι εσύ μετά απο τόσο καιρό!!!

- Μπα...ένα τεταρτάκι θέλω.....ίσα ίσα για να μην κατουράω τα παπούτσια !!!

ΑΝΕΚΔΟΤΟ: Στο προαύλιο του Πανεπιστημίου

Στο προαύλιο του Πανεπιστημίου περπατά με παράξενο τρόπο ένας τύπος (με ανοιχτά τα πόδια και κουτσαίνοντας κάπως ). Δύο γιατροί που περπατούν πίσω του , ανταλλάσουν απόψεις .

Aνέκδοτο:Το γυφτάκι ζωγραφίζει…

Ζωγραφίζει το γυφτάκι μια μύγα στον πίνακα.
Την βλέπει ο δάσκαλος και νομίζει ότι ήταν αληθινή αφού ήταν τέλεια ζωγραφισμένη. Προσπαθεί να την διώξει, τη βαράει με το χάρακα αλλά αυτή εκεί, ακάθεκτη.
Μόνο αφού άρχισαν να γελάνε τα παιδιά, κατάλαβε ότι κάτι τρέχει. Παρατηρώντας την καλύτερα λοιπόν, διαπιστώνει ότι είναι… ζωγραφιά.
-Ποιός έκανε αυτή την τέλεια ζωγραφιά;
-Εγκώ ντάσκαλο, λέει το γυφτάκι.
-Μπράβο αγόρι μου! Τέλεια ζωγραφιά. Αύριο πες του πατέρα σου να έρθει, θέλω να του μιλήσω.
Την επόμενη μέρα πάει ο μπαμπάς.
-Συγχαρητήρια κύριέ μου. Ο γιος σας έχει πραγματικό ταλέντο…
-Ντείρτου ντάσκαλε… Ντείρτου…
-Μα καλά! Εγώ σας λέω ότι το παιδί έχει ένα σπάνιο χάρισμα..
-Βρε ντείρτου που σε λέω. Ντείρτου.
-Μα ακούστε. Εχθές ζωγράφισε μια μύγα στον πίνακα, τόσο τέλεια που την πέρασα για αληθινή.
-Ντείρτο πολύ σε λέω. Ξέρω… Ξέρω.
Τις προάλλες ζωγκράφισε ένα μoυνί στη σόμπα. Παππούς έκαψε γκλώσσα του και εγκώ τσουτσούνα μου.
Ντείρτου που σε λέω…!

Αρχαία ελληνικά ανέκδοτα γεμάτα σοφία και μυαλό!

 
Ο φιλόσοφος Αντισθένης συμβούλευε τους Αθηναίους να ανακηρύξουν με την ψήφο τους τα.. γαϊδούρια σε άλογα. Όταν του είπαν ότι κάτι τέτοιο είναι έξω από κάθε λογική, ο Αντισθένης παρατήρησε:«Μήπως και στρατηγούς δεν αναδεικνύετε με την ψήφο σας χωρίς να έχουν πάρει καμία απολύτως εκπαίδευση;»

Ένας μοχθηρός άνθρωπος ήθελε να προφυλάξει το σπίτι του από κάθε κακό. Προς τούτο τοποθέτησε στην πόρτα μια επιγραφή που έλεγε: "Κανένα κακό μη μπει στο σπίτι αυτό".Ο Διογένης διαβάζοντας την επιγραφή παρατήρησε:«Μα ο ιδιοκτήτης του σπιτιού από που θα μπει;»

Όταν είδε ο Διογένης κρατικούς ταμίες να έχουν πιάσει κάποιον που είχε κλέψει ένα μπουκάλι,  παρατήρησε: «Οι μεγάλοι κλέφτες έχουν συλλάβει το μικρό κλέφτη».

Ο Δημοσθένης έλεγε ότι πολλές φορές ήθελε να ευχηθεί να χαθούν οι κακοί, φοβόταν όμως μήπως με την  ευχή αυτή ερημωθεί εντελώς η πόλη.

Ο Αριστείδης και ο Θεμιστοκλής, πολιτικοί αντίπαλοι, στάλθηκαν πρεσβευτές σε μια πόλη. Ο Αριστείδης τότε είπε στον Θεμιστοκλή:«Θέλεις να αφήσουμε την έχθρα στα σύνορα της χώρας μας; Κι αν το κρίνεις απαραίτητο, συνεχίζουμε μόλις επιστρέφουμε στην πατρίδα».

Κάποτε ο Φίλιππος, ο Βασιλιάς των Μακεδόνων, φιλονικούσε με την Ολυμπιάδα, τη σύζυγό του. Τη στιγμή εκείνη φτάνει στο παλάτι ως απεσταλμένος από την Κόρινθο, ο Δημάρατος και ο Φίλιππος τον ρωτά:«Πώς πάνε από ομόνοια οι Έλληνες;».Ο Δημάρατος του απαντά:«Πολύ ενδιαφέρεσαι για την ομόνοια των Ελλήνων, τη στιγμή που μέσα στο σπίτι σου δεν βλέπω να βασιλεύει ομόνοια».

Ρώτησαν τον Αριστοτέλη:«Τι κερδίζουν όσοι λένε ψέματα;».Ο φιλόσοφος απάντησε:«Να μην τους πιστεύει κανείς και όταν ακόμα λένε την αλήθεια».

Ο γιος μιας εταίρας πέταγε πέτρες σε περαστικούς. Ο Διογένης του είπε:«Πρόσεχε μήπως ανάμεσα στους άλλους χτυπήσεις και τον πατέρα σου, που δεν γνωρίζεις».

Ο Μ. Αλέξανδρος έστειλε στον Φωκίωνα 100 τάλαντα. Ο Αθηναίος πολιτικός ρώτησε τους ανθρώπους που του έφεραν το μεγάλο αυτό ποσό:«Γιατί ο Αλέξανδρος διάλεξε εμένα απ' όλους τους Αθηναίους για να μου χαρίσει 100 τάλαντα;».Οι απεσταλμένοι απάντησαν:«Διότι μόνο εσένα θεωρεί έντιμο άνθρωπο».Ο Φωκίων αρνήθηκε να δεχθεί το δώρο λέγοντας:«Ας μ' αφήσει λοιπόν να συνεχίσω να είμαι έντιμος».

Ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος, παρακολουθούσε τους Ολυμπιακούς αγώνες, οι Πελοποννήσιοι  όμως αν και ευεργετημένοι απ' αυτόν, τον γιουχάϊζαν. Όταν οι φίλοι του εξοργισμένοι από τη συμπεριφορά απευθύνθηκαν στον Φίλιππο, ο βασιλιάς τους είπε:«Αν οι ευεργετημένοι Πελοποννήσιοι, συμπεριφέρονται έτσι φαντάζεστε τι θα κάνουν, αν τους βλάψω;».

Ρωτήθηκε ο Εμπεδοκλής γιατί αγανακτεί, όταν τον βρίζουν. Ο φιλόσοφος απάντησε:«Αν δεν λυπάμαι όταν με κακολογούν, δεν θα είναι δυνατό να χαίρομαι όταν με επαινούν».

Κάποτε ο Διογένης φώναζε:«Ελάτε εδώ  άνθρωποι!».Και όταν μαζεύτηκαν πολλοί, τους κυνήγησε με το μπαστούνι του λέγοντας:«Ανθρώπους κάλεσα, όχι καθάρματα!».

Ρωτούσαν τον Διονύσιο τον νεότερο πώς ο πατέρας του, αν και απλός πολίτης μπόρεσε να καταλάβει την  εξουσία και γιατί ο ίδιος, αν και γιος τυράννου την έχασε. Ο Διονύσιος έδωσε την απάντηση:«Ο πατέρας μου έκανε την προσπάθειά του, όταν η δημοκρατία προκαλούσε μίσος, ενώ εγώ αγωνιζόμουν, όταν η τυραννίδα κινούσε φθόνο».

Ο Επαμεινώνδας όταν είδε ένα μεγάλο στρατό που δεν είχε ικανό στρατηγό, είπε:«Μεγάλο θηρίο αλλά χωρίς κεφαλή».

Σε ένα νεαρό στρατιώτη που δεν έδειχνε την ίδια ανδρεία με τον πατέρα του, απαιτούσε όμως να παίρνει την ίδια αμοιβή μ' αυτόν, ο βασιλιάς Αντίγονος ο Β' έλεγε:«Εγώ νεαρέ, πληρώνω μισθό και δίνω δώρα όχι για πατραγαθία, αλλά για ανδραγαθία».

Ο τύραννος των Συρακουσών Διονύσιος ο πρεσβύτερος τοποθέτησε σε ανώτερη θέση έναν κακοήθη άνθρωπο και πολύ αντιπαθή στο λαό. Όταν τον ρώτησαν, γιατί έκανε κάτι τέτοιο, απάντησε:«Θέλω να υπάρχει κάποιος που να τον μισούν περισσότερο απ' όσο εμένα».

Ρώτησαν τον Αριστείδη τι τον στενοχωρούσε πιο πολύ στην εξορία. Εκείνος απάντησε:«Η κακή φήμη της πατρίδας μου. Όλοι την κακολογούν επειδή με εξόρισε».

Κάποιος πολίτης αριστοκρατικής καταγωγής, αλλά μοχθηρός, υπενθύμιζε στον Σωκράτη την άσημη καταγωγή του. Ο φιλόσοφος του έδωσε την απάντηση:«Αν εγώ πρέπει να ντρέπομαι για τους άσημους προγόνους μου, οι υπέροχοι πρόγονοί σου πρέπει να νιώθουν ντροπή για σένα, τον ανάξιο απόγονό τους».

Ο Φωκίων διαφωνούσε συνήθως με όλους στα πολιτικά θέματα. Μια φορά όμως όταν μίλησε στην εκκλησία του δήμου, όλοι ασπάστηκαν τις ιδέες του. Απορημένος γύρισε προς τους φίλους του και τους ρώτησε:«Μήπως είπα σήμερα κάποια ανοησία, χωρίς να το καταλάβω;».

Ανέκδοτο: Ο γάιδαρος και η «δουλειά»

Σε ένα ορεινό χωριό υπήρχε ένας κτηνοτρόφος, ο οποίος είχε στην κατοχή του τον μοναδικό αρσενικό γάιδαρο της περιοχής. Καθότι πονηρός, ήξερε καλά το πλεονέκτημά του και όρισε ταρίφα 1.500 ευρώ για κάθε «βόλεμα» γαϊδούρας που του έφερναν οι συγχωριανοί του.
Ουρά κάνανε οι γαϊδούρες κάθε μέρα έξω από το στάβλο του και ο κτηνοτρόφος είχε στήσει ταμείο εισπράττοντας τα 1.500άρια. Αυτή η δουλειά γινόταν κάθε μέρα μέχρι να… ικανοποιηθούν όλες οι θηλυκές.
Έλα όμως που οι συγχωριανοί του αγανάκτησαν με την ταρίφα και πήγανε στον δήμαρχο να διαμαρτυρηθούν. Εκείνος, μη θέλοντας να πάει κόντρα στη λαϊκή απαίτηση, τους υπόσχεται ότι θα αγοράσει με χρήματα του δήμου τον γάιδαρο, για να «βολεύονται» οι γαϊδούρες δωρεάν.
Πάει λοιπόν στον κτηνοτρόφο και του λέει:
-Πόσο τον πουλάς;
-Εκατό χιλιάρικα και είναι δικός σου τώρα δήμαρχε.
Του τα σκάει ο δήμαρχος, παίρνει το ζώο μαζί του και το πάει στην πλατεία. Εκεί χτίζει έναν μικρό στάβλο με όλα τα κομφόρ (κλιματισμό, τρεχούμενο νερό, φρέσκα λαχανικά να τρώει ο γάιδαρος και ιδιαίτερο μέρος για να γίνεται η… δουλειά).
Όλο χαρά οι χωρικοί αρπάζουν τις γαϊδούρες και βουρ στην πλατεία.
Ο γάιδαρος όμως σαν να είχε ξενερώσει λίγο και «βόλευε» μια θηλυκιά την ημέρα και αυτή με το ζόρι. Αγανακτισμένοι οι χωρικοί τρέχουν ξανά στον δήμαρχο για να του τα ψάλλουν και τον στέλνουν ξανά στον κτηνοτρόφο να ζητήσει εξηγήσεις.
-Καλά ρε αχαΐρευτε, του λέει, άλλον γάιδαρο μου πούλησες; Ο δικός σου τις κανόνιζε όλες μέχρι το μεσημέρι κι αυτός που μου έδωσες ούτε να του σηκωθεί!
- Δήμαρχε όλα κι όλα σε παρακαλώ. Ο ίδιος γάιδαρος είναι. Απλώς σε μένα για να φάει και να κοιμηθεί έπρεπε να δουλέψει. Τώρα που τον έβαλες στο δημόσιο, στα π@π@ρι@ του όλα!

Ανέκδοτο: Ο άνεργος

Μπαίνει μια μέρα ένας άνεργος μέσα σε ένα μαγαζί και ρωτάει τον ιδιοκτήτη αν υπάρχει δουλειά.
- Βεβαίως, υπάρχει μια θέση. Κάθε εβδομάδα θα πρέπει να έρχεσαι 3 μέρες και να δουλεύεις 2 ώρες. Ο μισθός σου θα είναι 2500 ευρώ τον μήνα καθαρά, με εταιρικό αυτοκίνητο, κινητό και μία ξανθιά μοντέλο γραμματέα.
- Πλάκα μου κάνεις;
- Εσύ άρχισες!

Ανέκδοτο: Η στραβή

Ήτανε δυο φίλοι, ηλικίας γύρω στα σαράντα, παντρεμένοι, με παιδιά. Ένα βράδυ πηγαίνουν σε ένα μπαρ για να πιούν ένα ποτό. Εκεί που κάθονται, βλέπουν να μπαίνει μια ψηλή όμορφη, μελαχρινή, γυναικάρα. Λέει ο… ένας στον άλλο:
- Ουάου, τι γυναικάρα. Θα πάω να της την πέσω.
- Όχι ρε! Μην είσαι μαλάκας, παντρεμένος άνθρωπος, του λέει ο άλλος.
Αυτός δεν ακούει τίποτα.
- Πρέπει να σου πω και κάτι που δεν ξέρεις, του ξαναλέει ο άλλος. Είναι στραβή, δε βλέπει. Την ξέρω.
- Ε και τι; Ρατσιστής είμαι εγώ; απαντάει ο άλλος και πλησιάζει την κοπέλα.
- Σπίτι μου ή σπίτι σου;
- Σπίτι μου, λέει αυτή.
- Μισό λεπτό να πάρω τη γυναίκα μου να της το πω.
Η κοπέλα κοκάλωσε.
- Μα καλά, τόση ειλικρίνεια έχετε στην σχέση σας;
- Α, όλα κι όλα. 15 χρόνια με τη Γωγώ, πάντα λέμε την αλήθεια μεταξύ μας.
Βγάζει το κινητό, παίρνει τη Γωγώ και της λέει:
- Έλα Γωγώ, θα αργήσω να γυρίσω σπίτι, γιατί μου έκατσε μια στραβή!!!

ΑΝΕΚΔΟΤΟ: Πάτσι!!!

Ένας πολύ ντροπαλος τυπάκος μπαίνει σ ένα μπαρ και βλέπει μια πανέμορφη γυναίκα να πίνει μόνη της.

Αφού για μια ολόκληρη ώρα μαζεύει όσο κουράγιο του χρειάζεται, τελικά την πλησιάζει και της λέει πολύ προσεκτικά:…

- «Μμμ…Θα σε πείραζε αν μιλούσαμε για λίγο;»
Αυτή απαντάει με την πιο δυνατή φωνή που μπορεί να βγάλει:
- «Όχι. Δεν θα κοιμηθούμε μαζί απόψε!»
Τα μάτια όλων στρέφονται επάνω τους.
Και ο φιλαράκος μας, φυσικά, έχει γίνει κατακόκκινος από ντροπή και με το ζόρι σέρνεται πίσω στο τραπέζι του.
Μετά από λίγη ώρα, η γυναίκα τον πλησιάζει και λέει:
- «Συγνώμη εάν σε πρόσβαλα.
Ξέρεις… είμαι φοιτήτρια της ψυχολογίας, στο πτυχίο, και κάνω μια έρευνα για το πώς αντιδρούν οι άνθρωποι όταν έρχονται σε δύσκολη θέση, όταν εκτίθενται… ξέρεις, όταν βρεθούν σε καταστάσεις που τους ντροπιάζουν»
Και ο τυπάκος, με όση δύναμη έχουν τα πνευμόνια του:
- «Τι εννοείς όταν λες… Με 300 ευρώ;»!!!!!!!!!!!!!

Το ταξίδι στην Αθήνα

Γυρίζει ο Κώτσος στο χωριό του μετά απο επίσκεψη στην Αθήνα. Η εμφάνιση του είναι κάπως περίεργη για το μικρό χωριο. Ο φίλος του ο Γιάννης απο… περιέργεια πάει στο σπίτι του Κώτσου.
- Πώς ήταν Κώτσο η Αθήνα;
- Μια χαρά ήταν.
- Καλά και εσύ πως έγινες έτσι;
- Που να στα λέω Γιάννη μου. Πήγα προχτές στο Κολωνάκι που τόσα ακούγονται για αυτό και μιας και είχα λίγο χρόνο λέω δεν πάω να κουρευτώ. Ρώτησα που μπορώ να κουρευτώ και με έστειλαν σε ένα μεγάλο κομμωτηριο. Πήγα μέσα κάθησα και ήρθε ένας κουνιστός άντρας. «Περμανάντ;» με ρωτά, ναι απαντώ εγώ.
- Τί είναι ρε Κώτσο μου το περμανάντ; Μήπως πόνεσε;
- Οχι δεν πόνεσε, κάτι έκανε στο κεφάλι μου. Μετά ήρθε ένας άλλος κουνιστός και με ρωτάει «Μανικιούρ;». «Ναι» απαντώ.
- Τί είναι Κώτσο μου πάλι το μανικιούρ; Μήπως πόνεσε;
- Οχι δεν πόνεσε, κάτι έκανε στα νύχια μου και εγώ δεν κατάλαβα καλά τι ήταν. Μετά ήρθε ακόμα ένας κουνιστός και με ρωτάει «Πεντικιούρ;». «Ναι» απαντώ.
- Τί είναι Κώτσο μου το πεντικιούρ; Μήπως σε πόνεσε;
- Οχι δεν πόνεσε, κάτι έκανε στα πόδια μου. Μετά έφυγα. Το βράδυ όπως τριγυρνούσα με ρωτάει ένας περαστικός. «Τραβεστί;». «Ναι» απαντώ εγώ. Εκεί Γιάννη μου πόνεσα…!!!».

Μεθυσμένος

Ένας τύπος, τύφλα στο μεθύσι, γυρνάει το βράδυ στο σπίτι του. Λέει σ έναν περαστικό: 
-Συγνώμη ρε φίλε. Πόσα καρούμπαλα έχω στο μέτωπο; 
Κοιτάει ο άλλος και του λέει: 
-3 
-Ωραία. ΄Aλλες 2 κολώνες και φτάνω σπίτι μου!

Ανέκδοτο: Η οικονομική θέση

Ένα αεροπλάνο ταξιδεύει προς Μελβούρνη, όταν μια ξανθιά σηκώνεται από την οικονομική θέση και πηγαίνει στην πρώτη θέση.
Η αεροσυνοδός η οποία… παρακολουθούσε, πήγε κοντά της και της ζήτησε να δει το εισιτήριο της. Αφού το κοίταξε της εξήγησε ότι θα πρέπει να επιστρέψει πίσω στην οικονομική θέση.
Η ξανθιά απάντησε «είμαι νέα, όμορφη, ταξιδεύω για Μελβούρνη και θα μείνω εδώ»
Η αεροσυνοδός μπήκε τότε στο πιλοτήριο και εξήγησε στον πιλότο και στον συγκυβερνήτη τι συνέβηκε. Ο συγκυβερνήτης βγήκε έξω και προσπάθησε να εξηγήσει στην ξανθιά ότι είχε πληρώσει για οικονομική θέση και δεν επιτρεπόταν η παραμονή της στην πρώτη θέση.
Η ξανθιά απάντησε «είμαι νέα, όμορφη, ταξιδεύω για Μελβούρνη και θα μείνω εδώ»
Ο συγκυβερνήτης επιστρέφει απελπισμένος στο πιλοτήριο. Ο πιλότος τον βλέπει και τον ρωτά «Είναι ξανθιά είπες? Κανένα πρόβλημα. Είμαι παντρεμένος με ξανθιά και μπορώ να μιλήσω την γλώσσα της»
Την πλησιάζει, της ψιθυρίζει κάτι στο αυτί και αμέσως η ξανθή σηκώνεται λέει στον πιλότο «.συγνώμη δεν το ήξερα.» και επιστρέφει πίσω στην οικονομική.
Οι άλλοι δύο έχουν μείνει να κοιτάζουν απορημένοι.
«Τι στο καλό της είπες;»
Ο πιλότος απάντησε:
«Της είπα ότι οι πρώτες θέσεις δεν πηγαίνουν Μελβούρνη!»

Ανέκδοτο: Η εξέταση

Ένας εβδομηντάχρονος πάει στο γιατρό για εξέταση σπέρματος. Αυτός του δίνει ένα βαζάκι και του λέει να το φέρει την άλλη μέρα με… δείγμα σπέρματος. Γυρίζει αυτός την άλλη μέρα με το βαζάκι άδειο. Ο γιατρός ρώτησε τι έγινε. Αυτός του εξήγησε τι έγινε:
- «Κοίτα γιατρέ έτσι έχουν τα πράγματα. Πρώτα δοκίμασα με το δεξί μου χέρι, αλλά τίποτα. Μετά δοκίμασα με το αριστερό μου χέρι, αλλά τίποτα. Φώναξα μετά τη γυναίκα μου, δοκίμασε με το δεξί της χέρι, τίποτα. Μετά δοκίμασέ με το αριστερό της, τίποτα. Δοκίμασε με το στόμα της, πρώτα με τη μασέλα, μετά χωρίς αυτή, αλλά πάλι τίποτα. Φωνάξαμε ακόμα και τη γειτόνισσα και δοκίμασε με τα δύο χέρια και το στόμα μαζί, αλλά τίποτα.»
Ο γιατρός σοκαρίστηκε:
- «Φωνάξατε τη γειτόνισσα;»
Και ο γέρος απάντησε:
- «Ναι, αλλά ότι και να δοκιμάσαμε το βαζάκι δεν άνοιγε με τίποτα…»

Ανέκδοτο: Μία γυμνή γυναίκα στο μπαρ

Μπαίνει στο μπαρ μια γυμνή γυναίκα και κάθεται σε ένα σκαμπό για να παραγγείλει ουίσκι.
Ο μπάρμαν της το σερβίρει, αλλά δεν… μπορεί να ξεκολλήσει τα μάτια του από πάνω της.
- Τί κοιτάς, ρε φίλε; Δεν έχεις ξαναδεί γυμνή γυναίκα;
- Γυμνή γυναίκα έχω δει. Αλλά θέλω να δω πού στον κόρακα θα βρεις τα λεφτά για να με πληρώσεις.

Ανέκδοτο: Η απογείωση

Είναι μεσημέρι στο αεροδρόμιο. Οι επιβάτες της πτήσης 653 για Λονδίνο έχουν επιτέλους επιβιβαστεί στο αεροπλάνο, μετά από 2ωρη καθυστέρηση στην αίθουσα ανάμονής. Μαθαίνουν όμως ότι η πτήση θα καθυστερήσει λίγο ακόμα καθώς οι πιλότοι δεν…
έχουν εμφανιστεί ακόμη.
Τέλος πάντων, μισή ώρα αργότερα ο κυβερνήτης και ο συγκυβερνήτης μπαίνουν από από την πίσω πόρτα και διασχίζοντας το διάδρομο ανάμεσα στις θέσεις των επιβατών κατευθύνονται προς το πιλοτήριο. Ο κυβερνήτης κρατά ένα άσπρο μπαστούνι για τυφλούς και χτυπώντας το δεξιά κι αριστερά προχωρά τρεκλίζοντας, σκοντάφτοντας που και που στους επιβάτες. Ο συγκυβερνήτης με τη σειρά του κρατά από το λουρί ένα σκύλο-οδηγό. Και οι δύο φοράνε τεράστια μαύρα γυαλιά. Με τα χίλια ζόρια καταφέρνουν κι οι δύο να φτάσουν στο πιλοτήριο.
Στην αρχή οι επιβάτες δεν αντιδρούν νομίζοντας ότι είναι απλά ένα αστείο. Σε λίγο όμως το αεροπλάνο βάζει μπροστά τους κινητήρες και κατευθύνεται στο διάδρομο απογείωσης. Οι επιβάτες αρχίζουν να κοιτάνε ο ένας τον άλλον με κάποια ανησυχία, ψιθυρίζοντας μεταξύ τους και ψάχνοντας απεγνωσμένα τις αεροσυνοδούς να σιγουρευτούν. Το αεροπλάνο στο μεταξύ έχει πάρει θέση και απότομα αρχίζει να επιταχύνει. Οι επιβάτες αρχίζουν να πανικοβάλλονται. Μερικοί προσεύχονται και καθώς το αεροσκάφος πλησιάζει στο τέλος του διαδρόμου οι φωνές γίνονται ολοένα και πιο υστερικές. Στο τέλο, όταν το αεροπλάνο έχει δεν έχει 100 μέτρα πριν τελειώσει ο διάδρομος, οι φωνές ενώνονται σε μια ύστατη κραυγή αγωνίας, και καθώς όλοι έχουν κλείσει τα μάτια και ουρλιάζουν το αεροπλάνο σηκώνεται! Την ίδια στιγμή στο πιλοτήριο ο συγκεβερνήτης αναστενάζει ανακουφισμένος και λέει στον κυβερνήτη :
Να ξέρεις ότι κάποια μέρα οι επιβάτες δεν πρόκειται να ουρλιάξουν και θα σκοτωθούμε όλοι εδώ μέσα…

Ανέκδοτο: Το πάρτυ μεταμφιεσμένων

Ένα ζευγάρι ήταν καλεσμένο σε ένα πάρτυ μεταμφιεσμένων. Την σύζυγο την τελευταία στιγμή την έπιασε ένας φοβερός πονοκέφαλος κι έτσι είπε στον σύζυγο να πάει μόνος του. Σαν καλός σύζυγος που ήταν, αρνήθηκε, αλλά εκείνη επέμεινε λέγοντας ότι θα έπαιρνε μια ασπιρίνη και θα πήγαινε για ύπνο, γι” αυτό δεν υπήρχε λόγος να…
χαλάσει τη διασκέδασή του. Έτσι, ο σύζυγος φόρεσε το κουστούμι του King Kong, κι έφυγε.
Η σύζυγος, μετά από μιας ώρας ύπνο, ξύπνησε χωρίς πονοκέφαλο και καθώς ήταν ακόμα νωρίς, αποφάσισε να πάε στο πάρτυ.
Και μια και ο σύζυγος δεν γνώριζε τι κοστούμι θα φορούσε εκείνη, σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να διασκεδάσει παρακολουθώντας τη συμπεριφορά του όταν δεν ήταν παρούσα. Φτάνοντας στο πάρτυ, αμέσως εντόπισε τον σύζυγο που χόρευε με όποια ωραία ύπαρξη μπορούσε, χουφτώνονας λίγο απο “δω και κλέβοντας κάποιο φιλί από κει. Τον πλησίασε και, καθώς η ίδια ήταν αρκετά ελκυστική, ο σύζυγος άφησε την προηγούμενη παρτεναίρ του σύξυλη και αφιέρωσε όλη του την προσοχή στη νεοφερμένη. Εκείνη τον άφησε να προχωρήσει όσο ήθελε. Ήταν φυσικό άλλωστε μια και ήταν ο σύζυγός της. Τελικά, της ψυθίρισε μια πρόταση στο αυτί κι εκείνη συμφώνησε. Έτσι βρέθηκαν μέσα σ” ένα αυτοκίνητο στη σκοτεινή πλευρά του πάρκινγκ όπου το έκαναν στα γρήγορα με εξαιρετικό πάθος.
Λίγο πριν βγουν οι μάσκες τα μεσάνυχτα, η σύζυγος αποχώρησε διακριτικά, πήγε σπίτι, έκρυψε το κοστούμι της και ξάπλωσε στο κρεββάτι αναρωτώμενη τι εξήγηση θα έδινε ο σύζυγός της για τη συμπεριφορά του. Διάβαζε καθιστή όταν εκείνος επέστρεψε.
Τον ρωτά:
-Πως πέρασες αγάπη μου?
Εκείνος απάντησε:
-»Ααα, τα ίδια και τα ίδια. Αφού ξέρεις ότι δενπερνάω καλά αν δεν είσαι μαζί μου.
-»"Χόρεψες καθόλου;», τον ρώτησε εκείνη.
-»Μπα!», της απάντησε, «ούτε μια φορά. Όταν έφτασα στο πάρτυ, βρήκα τον Γιάννη , τον Γιώργο και μερικούς άλλους από την παρέα. Ανεβήκαμε σε κάποιο δωμάτιο και τη βγάλαμε παίζοντας χαρτιά.
Αλλά… δεν θα πιστέψεις τι συνέβη στον τύπο που του δάνεισα το κοστούμι μου…!»

Ανέκδοτο: Το άλογο η Μαριλού

Εκεί που καθόταν ο σύζυγος στην πολυθρόνα του και διάβαζε προσηλωμένος την εφημερίδα του, πηγαίνει η γυναίκα του σιγά-σιγά πίσω του και του ρίχνει ένα δυνατό χτύπημα με το…
τηγάνι στο κεφάλι του!
ΑΝΤΡΑΣ: Μα καλά τρελλάθηκες; Τι με χτυπάς;
ΓΥΝΑΙΚΑ: Βρε αχαϊρευτε, τι είναι αυτό το χαρτάκι που βρήκα στην τσέπη του παντελονιού σου και γραφει Μαριλού;
ΑΝΤΡΑΣ: Δεν θυμάσαι πριν από 2 βδομάδες που πήγα στον ιππόδρομο; Μαριλού είναι το όνομα του αλόγου που είχα ποντάρει.
ΓΥΝΑΙΚΑ: Πω-πω, με συγχωρείς, ώρες-ώρες και γω δεν καταλαβαίνω πώς γίνομαι τόσο ζηλιάρα. Ελπίζω να μην σε πόνεσα πολύ.
Μετά από 3 μέρες το ίδιο σκηνικό. Ο άντρας να διαβάζει αμέριμνος την εφημερίδα του στην πολυθρόνα και η γυναίκα του ρίχνει μια δυνατή με το τηγάνι στο κεφάλι.
ΑΝΤΡΑΣ: Μα καλά, τι έπαθες πάλι;
ΓΥΝΑΙΚΑ: Τηλεφώνησε το άλογο σου και σε θέλει..!

Ανέκδοτο ο δάσκαλος στην τάξη...

Σε ένα σχολείο κάπου στην Αθήνα,την πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς ο δάσκαλος παίρνει παρουσίες…

- Χακίμ καζάλ αλ νταρουί?

- Παρών.

- Χασάν ντομάν ντα σαρουί?

- Παρών.

- Γιόν κιμ λι γκόνγκ?

- Παρών.

- Σουλειμάν αλη ζαουάχρι?

- Παρών.

- Χατζή λαζά ρούμιχ αλής?

Τίποτα…- Χατζή λαζά ρούμιχ αλής ? επαναλαμβάνει ο δάσκαλος…Πάλι τίποτα.Εκεί που ετοιμάζεται να σημειώσει απουσία ο δάσκαλος βλέπει δειλά δειλά ένα παιδάκι να σηκώνει το χέρι του από την τελευταία σειρά…- Κύριε,μάλλον εγώ είμαι αυτός, αλλά το όνομά μου δεν διαβάζεται έτσι…Χατζηλαζάρου Μιχάλη με λένε..!

Ανέκδοτο: Το ενοίκιο

Ένας καλοντυμένος κύριος διασκεδάζει σε ένα μπαρ και στο τέλος της βραδιάς φεύγει παρέα με μια κοπέλα με την οποία έχει συμφωνήσει να κοιμηθούν μαζί για 100 δολάρια. Αφού περνούν ένα ωραίο βράδυ, πριν χωρίσουν το πρωϊ, ο κύριος λέει στην κοπέλα πως θα…
της στείλει τα χρήματα με την γραμματέα του.
Σκεπτόμενος όμως ο κύριος κατά τη διάρκεια της ημέρας καταλαβαίνει πως ήταν πολλά τα λεφτά για μια ερωτική βραδιά. Γράφει λοιπόν ένα γράμμα στην κοπέλα ,το βάζει σε ένα φάκελο με 50 δολάρια, γράφει απέξω «Ενοίκιο» και της το στέλνει με τη γραμματέα του.
Όταν παίρνει το γράμμα η κοπέλα διαβάζει τα εξής:
Αγαπητή δεσποινίς,
Όπως βλέπετε σας αποστέλλω το ήμισσυ του συμφωνηθέντος ποσού για το ενοίκιο της γκαρσονιέρας και αυτό σας το δικαιολογώ αμέσως:
1. Καταρχήν, μου υποσχεθήκατε πως το δωμάτιο είχε καλή θέρμανση αλλά προσωπικά το βρήκα αρκετά κρύο.
2. Πιστεύω πως με ξεγελάσατε όταν μου είπατε πως ήμουν ο πρώτος ένοικος.
3. Μου είχατε πει πως ήταν μικρούλι και συμπαθητικό για να με κάνει να νιώσω ωραία αλλά εγώ βρήκα έναν αχανή χώρο.
Το άλλο πρωϊ φτάνει στο γραφείο του κυρίου ένα γράμμα που περιέχει 50 δολάρια και αναφέρει τα εξής:
Αγαπητέ κύριε,
Σας επιστρέφω τα χρήματα του ενοικίου αλλά όσον αφορά τις παρατηρήσεις σας έχω να κάνω τις εξής παρατηρήσεις:
1. Η θέρμανση υπάρχει και είναι πολύ δυνατή αρκεί να ξέρετε πως να την ανάψετε.
2. Θα έπρεπε να έχετε καταλάβει πως ένα τόσο καλά διατηρημένο δωμάτιο δεν είναι δυνατόν να παραμένει ακατοίκητο.
3. Και τέλος, το δωμάτιο δεν θα σας φαινόταν τόσο μεγάλο αν είχατε την κατάλληλη επίπλωση για να τοποθετήσετε στο εσωτερικό του..!!